Η πρώτη ελληνική κατάρριψη στη Βόρεια Αφρική
(Οκτώβριος 1942)
Ο Γεώργιος Παπανδρέου υποδέχεται τον υποσμηναγό (τότε) Ιωάννη Αναγνωστόπουλο στο Χασάνι (Ελληνικό), στις 14 Νοεμβρίου 1944. Ο Αναγνωστόπουλος ήταν ο πρώτος έλληνας χειριστής που κατέρριψε γερμανικό αεροπλάνο κατά τη μάχη του Ελ. Αλαμέιν (από το αρχείο Αναγνωστόπουλου)
Το πρωί της 29 Οκτωβρίου 1942 απογειώθηκαν αεροσκάφη της 335 Μοίρας Διώξεως και της νοτιοαφρικανικής 274 Μοίρας Διώξεως Βομβαρδισμού για να εκτελέσουν επιθετική περιπολία στον βόρειο τομέα του μετώπου του Ελ Αλαμέϊν. Η περιπολία βρισκόταν σχεδόν στο τέλος της και τα αεροσκάφη πετούσαν σε ύψος 11.000 ποδιών πάνω από τις εχθρικές γραμμές. Τότε ο επίγειος σταθμός παρακολούθησης της πτήσης ενημέρωσε τους πιλότους ότι στην περιοχή εμφανίστηκαν εχθρικά καταδιωκτικά, τα οποία κατευθύνονται προς το μέρος τους …. 
Ας αφήσουμε τον χειριστή ενός από τα ελληνικά Hurricane Mk IIb να μας διηγηθεί πως ενεπλάκη στην αερομαχία που ακολούθησε. Πρόκειται για τον Αντιπτέραρχο (Ι) Ιωάννη Αναγνωστόπουλο (1916-2016), τότε υποσμηναγό, του οποίου η διήγηση δημοσιεύτηκε στο αφιέρωμα «Πολεμική Αεροπορία, 1941-1944», Επτά Ημέρες Καθημερινής (Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2004):  
«Η θέση μου στον σχηματισμό ήταν Blue 3, δηλαδή αρχηγός ζεύγους στην τρίτη τετράδα, αριστερά. Σε μια στιγμή βλέπω μπροστά τέσσερα Messerschmitt Bf-109F trop σε πολύ ανοιχτό σχηματισμό, ψηλότερα κατά 1.000 πόδια, σε απόσταση 1.000 γυαρδών περίπου και με κατεύθυνση επιθέσεως εναντίον μας. Αναφέρω αμέσως στον αρχηγό της Μοίρας, ενώ συγχρόνως κάνω ελιγμό αντεπιθέσεως. Ο αρχηγός της Μοίρας, ίσως λόγω κακής επικοινωνίας, πραγματοποίησε αριστερή στροφή 180ο, ενώ το Blue 4 άγνωστο για ποιο λόγο δεν με ακολούθησε. Ενεπλάκην τότε σε κλειστή και σκληρή αερομαχία με το τέταρτο και τελευταίο εχθρικό αεροσκάφος, πάνω από διακοπτόμενα νέφη. Έβλεπα τις βολίδες του αλλά δεν άκουγα παρά μόνο τον κινητήρα μου που μούγκριζε από τις εναλλαγές των G. Προσπάθησε να με βάλλει μπροστά του, αλλά μπόρεσα να αποφύγω την παγίδα και με κλειστό ελιγμό να βρεθώ στην ουρά του. Εκεί παίζεται όλο το δράμα της αερομαχίας. Ποιος θα βρεθεί στην ουρά του άλλου. Είχαμε πέσει με τους ελιγμούς κάτω από τα 3.000 πόδια, αρκετά κάτω από τα νέφη. Πλησίασα σε απόσταση λίγο μεγαλύτερη από 50 γυάρδες και μια ριπή των Browning 0.303 του Hurricane μου έβαλε τέλος στην αερομαχία. Ίσα που πρόλαβα να τραβήξω το χειριστήριο και να περάσω ξυστά από πάνω από Messerschmitt. Ούτε καν γύρισα να δω τι απέγινε και ο λόγος ήταν τα καύσιμά μου τα οποία τελείωναν επικίνδυνα. Ήξερα όμως ότι ήμασταν πολύ χαμηλά, όποιος χτυπιόταν σίγουρα θα σκοτωνόταν, δεν είχε χρόνο να πηδήξεις με το αλεξίπτωτο. Πράγματι, αργότερα στη βάση πληροφορήθηκα πως ο Γερμανός πιλότος σκοτώθηκε. Ένιωσα μια έντονη ικανοποίηση γιατί είχα παίξει κορώνα γράμματα τη ζωή μου και είχα κερδίσει.  
Επέστρεψα μόνος και προσγειώθηκα στον LG 37 με την τελευταία σταγόνα καυσίμου….».

Βαγγέλης Δρακόπουλος