Επιχείρηση Hurry
(31 Ιουλίου-4 Αυγούστου 1940)
Το αεροπλανοφόρο Argus που χρησιμοποιήθηκε στην επιχείρηση Hurry, ο κύριος σκοπός της οποίας ήταν να μεταφέρει δώδεκα αεροσκάφη Hawker Hurricane στη Μάλτα, τα οποία χρειάζονταν απεγνωσμένα για την ενίσχυση της πολιορκούμενης φρουράς. Ήταν ναυπηγημένο το 1917, είχε αποσυρθεί το 1929 και ξαναεντάχθηκε στο Βρεττανικό στόλο το 1938.
Στις 11 Ιουνίου 1940, η Ιταλία άρχισε από θάλασσα και αέρα τον αποκλεισμό της Μάλτας, σημαντικής αεροναυτικής βάσης της Βρετανίας, η οποία, σε συνδυασμό με τη βάση του Γιβραλτάρ και τις βάσεις της Αιγύπτου, της εξασφάλιζε τον έλεγχο της Μεσογείου. Η Μάλτα ήταν το πρώτο και ίσως το πιο σημαντικό εμπόδιο στα σχέδια του Μουσολίνι να μετατρέψει τη Μεσόγειο σε αληθινή mare nostrum. Το σχέδιο των Ιταλών ήταν απλό: επιδίωκαν με τους συνεχείς εναέριους και θαλάσσιους βομβαρδισμούς να κάμψουν την άμυνα των Βρετανών και να διακόψουν τον ανεφοδιασμό του νησιού με τρόφιμα και καύσιμα.   
Μετά από περισσότερο από ένα μήνα βομβαρδισμών, τα στρατεύματα στη Μάλτα άρχισαν να εξαντλούν τις προμήθειές τους –συμπεριλαμβανομένων των αεροσκαφών– ώστε να μπορούν να προβάλλουν αποτελεσματική άμυνα στις επιθέσεις των Ιταλών και προς στιγμή επικράτησε η άποψη να αφεθεί η Μάλτα να αμυνθεί με όσες δυνατότητες είχαν απομείνει στους υπερασπιστές της. Τελικώς, επικράτησε η άποψη πως η απώλεια της Μάλτας σε συνδυασμό με την κατοχή της Γαλλίας από τους Γερμανούς και τη θετική για τον Άξονα ουδετερότητα της Ισπανίας θα οδηγούσε σε απώλεια ακόμη και του Γιβραλτάρ και για αυτό λήφθηκε η απόφαση για την ουσιαστική ενίσχυση της αεροπορικής άμυνας του νησιού.  
Έτσι σχεδιάστηκε η Επιχείρηση Hurry (1-4 Αυγούστου 1940), μια επιχείρηση του Βασιλικού Ναυτικού της οποίας ο κύριος σκοπός ήταν να μεταφέρει δώδεκα αεροσκάφη Hawker Hurricane στη Μάλτα, τα οποία χρειάζονταν απεγνωσμένα για την ενίσχυση της πολιορκούμενης φρουράς. Η επιχείρηση περιλάμβανε σχεδόν κάθε βρετανικό πολεμικό πλοίο στη Μεσόγειο, τόσο από τον στόλο του ναυάρχου Cunningham στην Αλεξάνδρεια όσο και από τη Force H του ναυάρχου Somerville στο Γιβραλτάρ. 
Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της ναυτικής επιχείρησης σχεδιάστηκε για να αποτρέψει τους Ιταλούς να επιτεθούν στο Force H, η οποία συνόδευε το επικουρικό αεροπλανοφόρο-μεταφορέα HMS Argus. Ο Cunningham για να μπερδέψει τους Ιταλούς πήρε θέση με ένα αεροπλανοφόρο και δύο θωρηκτά δυτικά της Κρήτης, μια άλλη δύναμη στράφηκε προς το ιταλοκρατούμενο Καστελλόριζο και μια τρίτη δύναμη κινήθηκε ανάμεσα στις Κυκλάδες και τα Κύθηρα. Αν και το μηχανικό πρόβλημα του θωρηκτού Malaya ανάγκασε τον Cunningham να επιστρέψει στην Αλεξάνδρεια, εντούτοις οι Ιταλοί μπερδεύτηκαν και παρέμειναν στον ναύσταθμο τους , μακριά από τη Μάλτα. Τη σύγχυση των Ιταλών επέτεινε η επίθεση αντιπερισπασμού βρετανικών τορπιλοπλάνων-βομβαρδιστικών στο Κάλιαρι της Σαρδηνίας. 
Στις 2 Αυγούστου από τις 04.45΄ μέχρι τις 05.00΄π.μ. και ενώ το Argus βρισκόταν στη νοτιοδυτική πλευρά της Σαρδηνίας, εγκατέλειψαν το κατάστρωμά του τα δώδεκα Hurricanes. Και τα δώδεκα αεροσκάφη έφτασαν στη Μάλτα, όπου αποτέλεσαν μέρος μιας νέας μοίρας Νο.261 (οι πιλότοι του αεροσκάφους ανακάλυψαν ότι έπρεπε να αποτελούν μέρος αυτής της νέας μοίρας όταν έφτασαν στο νησί!). Η δύναμη του Somerville στη συνέχεια γύρισε πίσω στα δυτικά, φτάνοντας στο Γιβραλτάρ στις 4 Αυγούστου. Αυτή ήταν η πρώτη από μια μακρά σειρά επιτυχημένων προσπαθειών μεταφοράς μαχητικών αεροσκαφών στη Μάλτα, αναγκαίων για την άμυνα του νησιού, με τη χρήση αερομεταφορέων, αν και η επόμενη απόπειρα, η Επιχείρηση Coat του Νοεμβρίου 1940 υπήρξε αποτυχία.  

Βαγγέλης Δρακόπουλος